دیگر
دایی احمد را فقط در خاطرات می توانم جستجو کنم...خاطراتی که انقدر تند
از جلوی چشمانم می گذرد که مجال ثبتشان نیست. فصل مشترک تمام این خاطرات آه
و افسوس ابدی است که تا گور همراه خود خواهم بردروزها و شبها بدون دایی سپری
خواهد شد، و دیگر هیچ کوچه و خیابانی چهره دایی احمد را به خود نخواهید
دید. صدایش هیچ جا جز در خاطرات طنین نخواهد انداخت. چقدر خوشبخت بودم که
کسی را داشتم که با شنیدن غم و غصه هایم به لرزه می افتاد و از شادیهایم با
تمام وجود شاد می شد. چه عمر کوتاهی داشت این خوشبختی...حالا من مانده ام و
حسرت تکرار روزهایی که هیچ وقت باز نخواهد گشت
پی نوشت : دایی خوب و مهربانم هنوز نبودنت را باور نکردم و چه سخت است اندیشه نبودنت
برچسب: دایی احمد,دایی احمدپور,علی دایی,احمد دایی زاده,پسر دایی,دایی و احمدی نژاد,
نویسنده: سام حسنی
تاريخ: دوشنبه
29 شهريور
1395 ساعت: 15:58
