باد ما را با خود خواهد برد

باد ما را با خود خواهد برد
در شب کوچک من،افسوس
باد با برگ درختان میعادی دارد
درشب کوچک من دلهره ویرانیست
گوش کن
وزش ظلمت را می شنوی
من غریبانه به این خوشبختب می نگرم
من به نومیدی خود معتادم
گوش کن وزش ظلمت را می شنوی؟
در شب اکنون چیزی می گذرد
ماه سرخست و مشوش
و بر این بام که هر لحظه در او بیم فروریختن است
ابرها،همچون انبوه عزاداران
لحظه باریدن را گویئ منتظرند
لحظه ای و پس ازآن ،هیچ
پشت این پنجره شب داردمی لرزد
و زمین دارد
باز می ماند از چرخش
پشت این پنجره یک نامعلوم
نگران من و تست
ای سراپایت سبز
دستهایت را چون خاطره ای سوزان،در دستان عاشق من بگذار
ولبانت را چون حسی گرم از هستی
به نوازش لبهای عاشق من بسپار
باد ما را با خوذ خواهد برد
باد ما را با خود خواهد برد

"فروغ فرخ زاد"

پی نوشت:هییییییییییییییییییییییییییییی

زندگی زیباست...